ความรู้สึกบางอย่าง ก็ไม่สามารถสื่อสารออกมาทางคำพูดได้
ถ้าไม่อยู่ต่อหน้ากัน..อาจดูไม่ออกว่ารู้สึกอย่างไร

ทั้งๆที่มีบางสิ่งที่หนักอึ้งเกินจะรับไหว.....
แต่ก็ไม่สามารถพูดออกมาได้ เพราะเกรงว่าคนที่รับรู้ จะพลอยเครียดไปด้วย

แบบนี้จะถือว่าเป็นคนเก็บอารมณ์หรือเปล่า?

เรารู้ว่าถ้าได้ระบายออกมา มันจะทำให้ดีขึ้น
แต่ก็ไม่อยากให้อีกคนต้องเครียดไปกับเราด้วย .. ทำแบบนี้ผิดมั้ยนะ?

การที่เราเป็นห่วงความรู้สึกอีกคน .. เราผิดมั้ย??

เรารู้ว่าเค้าก็เป็นห่วงเรา พอๆกับที่เราเป็นห่วงเค้า...
เราถึงได้พยามปล่อยวางต่อสิ่งที่หนักอึ้งอยู่ในใจ
พยามไม่คิดถึงสิ่งที่มันรบกวนจิตใจ

ทั้งๆที่ไปรับรู้อะไรบางอย่างมา แต่ก็ต้องปล่อยมันไป
เพื่อ...จะได้ไม่เครียด และไม่ทำให้อีกคนเครียดตาม

รักนะ รักมากด้วย อาจรักมากไป จนเค้าอึดอัดรึป่าว....

รักแค่ไหนถึงจะพอดี ใครก็ได้บอกหน่อย...


************